2e Nawoord...

Deze reis is best te omschrijven als een emotionele zweefmolen.

Het is een aaneenschakeling van gebeurtenissen, waarnemingen en ervaringen. Het ene moment is nog indrukwekkender dan het andere.

Samen in een huis aan de baai van San Francisco,met uitzicht op Alcatraz, je ontbijtje bereiden en samen je plan voor de dag te trekken is super. Maar aan de andere kant de wekker zetten om tijdig (lees erg vroeg) in de auto te zitten omdat je zonodig een wandeling moet maken is ff een doorbijtertje maar als de beloning dan bestaat uit een onwerkelijk natuurschoon wil je gelijk "nog, nog, nog"!

Het bijna constante geroep om een Starbucks compenseren in een heel kleine outdoorshop met de beste espresso en/of een cappuccino waarbij je dan ook nog hele leuke kleding koopt zullen we niet erg snel vergeten.(http://www.utahcanyonoutdoors.com).






Een bijna surrealistisch gekkenhuis wat Las Vegas heet heeft indruk gemaakt maar ook gelijkertijd bevestigd dat nu we Vegas gezien hebben het wel goed is. Een gevoel wat we niet bij New York hebben b.v.

Onbegrijpelijk (of niet?) is de hoeveelheid mensen in Las Vegas die je in de ochtend nog, of weer, ziet gokken. Het beïnvloeden van je gemoedstoestand hebben die Casino bazen goed voor elkaar. Enorme ruimtes met een indeling die ervoor zorgt dat je na een paar meter wandelen al niet meer weet waar de ingang en/of uitgang is.
Geen daglicht, lekkere muziek, lekkere luchtjes etc.
Zodra je aan de goktafel staat kan je gratis drinken, er is geen ontkomen aan als je maar een beetje gevoelig bent voor het gokken. Je mag in de casino's ook "gewoon" roken, en dat wordt dat ook fors gedaan.
Op straat mag je drinken en de prijzen zijn ook nog eens laag.
Zal allemaal best iets met de macht en geld van de Casino bazen te maken hebben denken we.


Je ziet in TV series of in films wel eens campers uit Amerika en denkt dan mogelijk, zo groot dat zal wel een uitzondering zijn. Mocht je dat denken weet dan dat je fout zit, campers zijn daar erg groot en als je een camper ebt van 30 ft dan vinden ze zelf dat het een kleintje is. Ze hebben zeker nog nooit een VW California gezien. Gangbaar is het formaat war bij ons een touringcar is. Uiteraard een uitschuifbare woonkamer etc. En zonder dikke Jeep erachter zie je ze hoogst zelden.


Die auto "hangt" dan achter de camper als een aanhanger, bijzonder gezicht en zeker in het begin denk je aan een bumperklever..

Er is een president kandidaat die wat moeite heeft met de Mexicanen maar wij denken dat als alle Mexicanen die nu in Amerika zijn het werk neerleggen er echt helemaal niemand meer te eten heeft, Meer dan 90% van alle kok's die wij gezien hebben is Mexicaan/Latino. En allemaal kunstenaars. Het onderhouden van de tuin door een tuinman heeft dan ook zijn beste tijd gehad en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Nu we toch bij het eten zijn, daar hebben we kwalitatief helemaal niets over te mopperen. Het is weliswaar de ene dag beter dan de andere maar het is altijd naar volle tevredenheid geweest. In de de restaurants van/bij de hotels hebben de kaarten wel vaak veel overeenkomsten. Verwend als we thuis zijn met Naga Thai op de Fred hebben de keren dat we Aziatisch hebben gegeten voor welkome afwisseling gezorgd.
Oh ja, en kwantitatief zou het mopperen wel kunnen, maar dan alleen omdat de porties "absurd" groot zijn. Wel erg tof is het feit dat delen hier helemaal is ingeburgerd en ook het alleen maar bestellen  van de appetizers is gemeengoed. De meisjes hebben meerdere keren samen gedaan met 2 verschillende appetizers. De jongens zijn niet zo van het delen, je gaat toch zeker je vlees niet delen (geintje). Oh ja, low-fat en light zijn toverwoorden, alleen wij hebben zeker net pech gehad met onze restaurants...

Opvallend is hoe makkelijk je contact legt met de Amerikanen. Het blijft uiteraard, en waarschijnlijk ook wel gelukkig oppervlakkig, maar wij vinden het prettig, waar kom je vandaan, heb je het naar je zin, waar ben je geweest, waar ga je naar toe etc. Iedereen is vriendelijk en belangstellend.

Over het reizen, dat hebben we gedaan met een Ford Exporer. We hebben dik 3600 miles afgelegd in 30 dagen. Niet elke dag was een auto dag maar het was goed te doen. De auto zelf is een SUV met 4-wiel aandrijving. Genoeg ruimte om te zitten en voor de bagage. Je moest dan wel "strak pakken" want anders was het zicht naar achter te beperkt. Twee jaar terug hadden we een mini-van, die had meer ruimte maar reed slechter. ADW is wat wel werd geadviseerd op het forum omdat er onverharde wegen in het foute boe voorkomen. Daar hebben we plezier van gehad maar gezien het aantal "gewone" auto's in b.v Monument Valley hadden we ook zonder gekund.


Dollar was het verhuurbedrijf en is niet beter of slechter bevallen dan Alamo van eerdere keren.
Prettig is het navigatiesysteem "neverlost"waarmee de auto was uitgerust. We denken wel dat dit systeem ook gelijk een "zwarte doos" is? Een korte zoekslag op het net heeft dit niet onderbouwd en/of ontzenuwd maar voor het verhaal blijven we er in geloven...
En de auto was voorzien van Sirius een internetradio, ook erg fijn. Hoewel het vertrouwen Ipodje met Harry Jekkers, voor de zoveelste keer, weer voor tranen van het lachen heeft gezorgd

Het vliegen ging ook goed. Alle mogelijke misverstanden, vertragingen en verloren bagage uit de horror verhalen over British Airways hebben zijn ons gelukkig bespaard gebleven.
Overstappen zijn we geen fan van, wie wel, alleen de besparing op de kosten was zo fors dat we er toch voor gekozen hebben. En hoogstwaarschijnlijk ook omdat ons niets overkomen is zullen we het een volgende keer zeker weer overwegen als de financiële prikkel groot genoeg is. We vonden op de heenweg de bediening prettiger dan op de terugweg maar allemaal nog voldoende. Mogelijk ook omdat we het eten heen beter vonden.

Confronterend is het grote aantal zwervers in Los Angeles. Of je nu op Venice loopt of op Hollywood boulevard, je treft ze overal. Actief op zoek naar geld of passief slapend of hangend langs de weg of gebouw of parkjes.
Op Venice hebben sommigen overdag een marktkraam met "handel". Zodra het donker wordt denken wij dat Venice geen plek meer is om te verblijven. Als de toeristen weg zijn pakken "ze" in en gaan ze in het gras liggen slapen. Gelukkig hebben we gezien dat er lokalen zijn uit de buurt die s'ochtends koffie en broodjes brengen...Of dat genoeg is voor iedereen? Zal wel niet gezien de enorme aantallen. Op de dag van vertrek hadden we nog best wat muesli repen, fruit en chips over. Dat hebben we naar het strand gebracht en is in dan aanvaard. We weten best dat we bofkonten zijn  ook of juist omdat we deze reis hebben mogen maken, maar zoveel leed maakt je daar extra bewust van.

Dan het programma, de basis is overgnomen van het AllesAmerikaForum.
Uitgebreid met Moab omdat we meer dagen beschikbaar hadden dan "nodig" voor het standaard rondje. Er is in dit rondje een mooie balans tussen stad en natuur hoewel dat zeer persoonlijk is. Er zijn mensen die alle steden overslaan. Toen ons definitieve rondje ter commentaar op het forum is gepost zijn er wel reacties gekomen dat 3 hele dagen San Francisco teveel zou zijn, wij hebben dit niet zo ervaren. Wij hadden met alles wat we nu weten wel een dag langer in Yosemite willen zijn, maar ja waar hadden we die moeten vinden zonder de vakantie langer te maken.
Echt super zijn de AirBnB verblijven geweest. Hotelkamers zijn goed om te slapen en te douchen maar samen "op de bank" de dag herbeleven kan in en hotel niet echt. Dus zodra je meer dan 2 nachten ergens blijft, neem een AirBnB of zoals in Moab een Condo.
En wij zijn verzot op fietsen, dat wisten we en hebben we wel bevestigd gekregen. Zeker in San Francisco hebben we genoten maar zeker ook in Moab, ook al was dat maar 2 uurtjes. En als je in Los Angeles op Venice bent dan is de fiets een top vervoersmiddel om Venice te beleven!

De vraag is vaak gesteld, gaat dat wel goed met 2 stellen 4 weken "op elkaars lip" ?
Het antwoord is een volmondig JA, dat gaat zelfs erg goed. We hebben genoten van Zuid-West Amerika en van elkaar!

Inmiddels zit de eerste dag terug in Nederland er bijna op. R&S zijn wezen spinnen, dat viel niet mee kunnen we eerlijk toegeven. De familie is bezocht en de boodschappen zijn gedaan. Veel gezond eten, zoals gezegd..er moet weer wat babyvet vanaf..

R&H zijn natuurlijk hun kleinkind gaan begroeten en hebben ook de familie bezocht...of ze boodschappen hebben gedaan is niet bekend....

Hetty heeft zo'n mooi gedicht op FB geplaatst dat wil (R)ik de trouwe volgers niet onthouden;
Zo ver weg
Kregen we te horen
Dat zo onverwacht jij
Veel te vroeg was geboren
Zo bezorgd
Volgden we jouw prille leven
Zo gelukkig
Dat dit wonder ons is gegeven
En zo dolblij
Om eindelijk in de buurt te kunnen zijn
Van jou lieve dappere Rens zo klein
We staan nu al versteld
Van onze grote held!

Iedereen bedankt voor het meelezen en leuke reacties en/of goede tips!

1e Nawoord

De afgelopen maand hebben wij wederom ervaren wat een geweldig vakantieland dit is. De hectiek van de bruisende grote steden en de schoonheid van de indrukwekkende natuur heeft ons keer op keer versteld doen staan. We voelen ons zeer bevoorrecht dat we zo'n mooie reis hebben kunnen maken, hetgeen nog eens benadrukt werd door de hartverscheurende hoeveelheid daklozen waar we de laatste dagen in LA mee werden geconfronteerd. 

Dat we zoveel gezien en meegemaakt hebben, was alleen mogelijk door een langdurige en optimale voorbereiding door ene RvB die ook nog eens de energie had dagelijks dit geweldige blog bij te houden en ons dag in dag uit veilig met grote behendigheid over smalle bergpassen en zesbaans autowegen naar alle bestemmingen wist te brengen. Onze dank is groot.

Los Angels, de laatste dag (van ons dan he)

Opnieuw een relaxte ochtend maar wel met een wekker. We hebben om 09.00 ontbeten, afgewassen (met de hand, weer een foutje van de tourleider een huisje zonder vaatwasser) en zijn op weg gegaan naar een winkelcentrum (ja je moet wat he) omdat daar een zeer speciale winkel zit waar ik nu niet meer over kan vertellen....zeer geheim.
Deze winkel zit in een Mall en heet "Americana at Brand" en is behoorlijk sjiek. En daarbij komt ook nog dat we ook heel goed geslaagd zijn!
Een goed begin. Tel daarbij op dat het als "horror" bestempelde verkeer van LA deze rit erg mee viel en de dag kon al niet meer stuk.
We hebben nog een bakkie gedaan bij SB. Sorry Erki, je hebt gelijk alleen we hebben een Lemmon Slice "junkie" in de groep en de wetenschap dat dit voorlopig wel eens "zijn laatste" zou kunnen zijn zorgde ervoor dat SB een must-do werd.......

Daarna op weg naar de Walk of Fame, daar kunnen we erg kort over zijn, circus en maar een heel klein stukje van de Hollywood Boulevard is de moeite waard. De ster van Sylvester Stallone ligt voor een winkel waar je ondergoed met gaten kan kopen.....Dat kan nooit de bedoeling zijn. Maar goed, we hebben het gezien en natuurlijk het beroemde Hollywood sign gefotografeerd.
We hebben wel nog erg lekker en licht (en laat) geluncht. Toen sloeg de twijfel toe, naar huis of toch nog een laatste shop actie op Rodeo Drive? Oké dan, niet meer shoppen alleen met de ogen, we hebben Rodeo Drive met de auto bekeken.
We hebben geparkeerd vlak bij een gebouw waar oplichters reclame maken:)

Oplichters,

Hollywood,

Smaak, valt over te twisten,

En er komen hier meer Nederlanders,

Dan is toch zomaar je dag ineens voorbij. Terug naar ons huisje. Rikkie neemt een afslag te vroeg waardoor we op de verkeerde plek van de snelweg afgingen en die afslag was exit only, je snapt het achteraan aansluiten.
De (zeer foute) gedachte dat veel van rijstrook wisselen maakt dat je sneller van de rij af bent is blijkbaar een "global" gedachte want als we voor elke rijstrook wissel die je ziet een dollar krijgt kan je na een maand bijna je hele vakantie betalen :).
Bijkt dat er een behoorlijk ongeluk is geweest want zodra we voorbij die plek waren zijn we lekker opgeschoten. En de omgeving was ook nog leuk, al met al een geluk bij een "ongeluk" :)

We eten vanavond "oosters" maar eerst een klap maken met inpakken...
Het inchecken is gedaan alleen morgen de boardingpassen op LAX printen, tijd zat want ons enige plan voor morgen is relaxed opstaan, koffers pakken afmaken en ontbijten. Auto inleveren en naar LAX.
Het is mooi geweest....elke foto (van de katten, de familie en de nieuwkomers in de familie) die we van thuis zien versterkt het gevoel dat we naar huis willen.

We hebben een top maand achter de rug die goed omschreven kan worden als een emotionele zweefmolen. Als iemand ons vraagt waar we allemaal geweest zijn komen we niet verder dan een onsamenhangende opsomming van wat bekende kreten. De hersens zijn alles nog aan het ordenen. Als dat klaar is hebben we weer voor een paar jaar fijne gedachtes:) En natuurlijk de foto's en het blog.

Als we thuis zijn zullen we nog verslag doen van de terugreis. Zal niet zo boeiend zijn hopen we, dan is alles n.l. goed gegaan!

Thnx voor het meelezen en de mooie feedback!

Venice en een klein beetje meer

Vanochtend super relaxed gedaan, met de wetenschap dat je geen echt "programma" hebt maakt zo'n begin goed mogelijk. Dit, gecombineerd met de toch best drukke "schema's" van de voorgaande dagen, toonde zelfs aan dat o'n begin noodzakelijk bleek. We zaten pas na 09.00 aan het ontbijt.
Buiten op de veranda, dat dan weer wel!

Als het maar even kan willen we graag fietsen. Bij het huis staan behoorlijk wat fietsen die vrij te gebruiken zijn. Het zijn typische Venice fietsen, een beachcruiser. Relaxte zit en een breed stuur. Keuze was dus eenvoudig, fietsen van het slot en watertjes in de rugzak. De fietsen konden wel wat onderhoud gebruiken, tot 2 keer toe een afgelopen ketting en dus vieze handen, grrr.
We zijn als eerste richting de Marina gefietst, het begint op de beroemde boardwalk....een bochtig betonnen pad wat op het strand ligt.  Skaters, fietsers, wandelaar en malloten delen het pad, en dat gaat probleemloos! Iedereen houdt rekening met iedereen!
Waar de boardwalk ophoudt zijn we door een woonwijk verder "afgezakt" naar beneden. Er staan behoorlijk wat mooie huizen langs het strand. Als de echte drukte ophoudt en het strand verder gaat is er dus geen pad meer. Al slingerend uit gekomen bij de ingang van de oceaan. Hier  loopt een lang wandelpad waar fietsen verboden is. Wij dus netjes met de fiets aan de hand. Een tegemoetkomende dame  bedankte ons voor "walking our bike", wat blijkbaar dus ongewoon is...
Veel mensen aan het suppen of in de kano. Leuk om te zien en soms met vreemde passagiers.

En soms hebben Amerikanen een hele goede smaak

De temperatuur lag dik boven de 30 graden dus een snelle stop was het advies. Gelukkig zat aan de overkant van de jachthaven een SB. Die bleek in een sjiek winkelcentrum te liggen. Een vertrouwde bestelling hebben we buiten genuttigd op een terras in de zon. Heerlijk relaxed dus.
Met wat hulp van Tom&Tom een fietspad terug gevonden naar het, nu dus begin, van de boardwalk.
Inmiddels was het 14.00 uur en voordat we naar Santa Monica zouden fietsen kwamen we langs ons huis. Een relaxte lunch (sleutelwoord van vandaag) met wat ei en sla maakte slaperig.
Een splitsing van de groep was geboren. R&S moesten nog naar een kralenwinkel die vlak achter de winkelpromenade ligt. R&H wilden liever een stukje langs het strand slenteren.
Erg waren zelfs 2 kralen winkels en Syl is goed geslaagd.

Er is nog een muscle Beach waar een ander soort altleet zich uitslooft. 

We zitten nu aan een wijntje en hebben net heerlijk homemade fajitas gegeten.
Al met al weer een top dag!
Vanavond hadden we nog naar de pier gewild maar relaxed beginnen is vandaag ook relaxed eindigen.
Morgen wel programma maar met een behoorlijke vrijheid. We willen iig ff naar de walk of fame, Rodeo Drive en Melrose. En ergens zal er nog wel een koffer gepakt meten worden ook...

En dit gaat niet vervelen

Venice, een eerste indruk

Huis uit rechts af, 300 meter lopen en wij zijn op Venice Beach. Na een kopje thee zijn we een uurtje gaan slenteren op Venice. Je kijkt je ogen uit en je ziet van alles, mooie mensen, zwervers, straatverkopers, artiesten ect. Veel winkeltjes, zelfs nog met authentiek native handwerk van de indianen ( yeh right..) veel t-shirt winkeltjes en sieraden, enfin jullie kennen het wel. Opvallend veel mensen op longboards slingerend over de wandelpromenade. 

Ook veel mensen aan het sporten en fietsen en skaten. Natuurlijk muscle Beach en het moet gezegd, gasten hebben hard getraind!

Daarna hebben we toch de auto nog even gepakt voor de boodschappen. We zijn naar dezelfde supermarkt gereden als waar we de allereerste avond in LA zijn geweest. Die zit vlak bij Santa Monica waar we een hamburger hebben gegeten  bij dezelfde tent als, opnieuw, de eerste avond. En ook nu waren de burgers helemaal top. 

Ook hier op 3th street heel veel mensen, eten, flaneren en winkelen. De winkels waren tot 22.00 open en we zijn, ondanks de al geslaagde dag, toch nog succesvol geweest!

Voor vandaag, de ontbijt tafel staat gedekt. 

Het plan is fietsen. Bij het huis staan fietsen, die gaan we gewoon proberen. 

Marble Canyon

Deze passage staat niet volgordelijk in het blog, maar willen we wel graag laten zien

Tijdens het bezoeken van de Grand Canyon hebben we, zoals gezegd, twee keer dezelfde weg gereden.

Die weg loopt over de Colorado River en een mooie brug bij Marble Canyon. 

Heen zijn we hier gestopt en hebben lekker onze eigen lunch opgepeuzeld. 

We zijn in LA

Vandaag stond weer een lange reisdag op het programma dus bijtijds ontbijten. Dit ontbijt staat in de top 3 van hotel ontbijtjes. Ei, worstjes, fruit, yoghurt etc. Goed gevuld op weg, eerste stuk is route 66 en daarna snelweg.
Dat volgen van de route 66 is nog geen gemakkelijke opgave en dat bleek omdat we al snel op de snelweg zaten........
Niemand was/is echt erg belangstellend voor dit toeristische icoon en was snel besloten om door te knallen. Eerste stop, een outlet....Robbie wilde een kans om gelijk te maken. Om een lang verhaal kort te maken, is niet gelukt. Weliswaar is Rob goed geslaagd maar er is er maar 1 de "shopmaster".
In de Levi's store kreeg Rik zelfs een compliment van de verkoopster, die zou binnenkort zonder baan komen te zitten.
Omdat LA vanaf de outlet nog wel 2 uur sturen is zijn we daar rond 3'n weer weg gegaan.
Ook hier bussen vol chinezen die met koffers vol naar de bus kropen. Wel wat respectloos naar de verkoopsters te, als iets niet past cq bevalt laten ze het vallen en liggen, dat ruimt de verkoopster wel op.

Dit bericht wordt gemaakt op de WiFi van ons huisje aan SunSet Ave. Beetje vergane glorie maar wat een geweldige ligging. Ieder een eigen slaapkamer met Wc en Douche. Keuken, woonkamer en eetbar. Hier houden we het wel vol de komende 3 nachten.

Foto's

En een eerste beeld vanuit de voordeur!

En uiteraard hebben we proefondervindelijk vastgesteld dat het verkeer in LA idd een compleet gekkenhuis is. En dan is het zaterdag ??

De Lower Antelope Canyon dus,

Een tweede grove misser van de Tourleider zorgde ervoor dat we ruim op tijd bij Ken tours waren. Lees veeels te vroeg.

We hadden reservering voor 9.40. Half uur eerder verzamelen dus 9.10 daar. Rikkie dacht dat 9.10 onze tijd was dus 8.40 verzamelen. Tel daar bij op dat Rik nooit te laat is en om 8.10 hadden we betaald en zaten we met verbazing te kijken naar een onafgebroken stroom bezoekers. 

Als vee wat een stal wordt ingedreven zijn we uiteindelijk op tijd de canyon ingedaald. Je gaat via een stalen trap de canyon in en eenmaal beneden sta je schouder aan schouder met je mond open van verbazing. Je weet werkelijk niet wat je ziet. 

Daarna loop je de canyon in "omhoog" onderweg nog de nodige stalen trappen en wat kruip en sluip door. Telkens wordt het licht mooier en blijf je foto's maken. Er waren zelfs momenten dat je niet alleen maar in de rij staat maar heel ff het idee had van een klein groepje een uit te maken

Onder de streep een super vette ervaring en de beelden doen instant de drukte vergeten. 

Foto's 

En na een laatste SB in Page snel op weg naar de North Rim.

We hadden op basis van de verhalen op het forum gekozen voor de North Rim van de Grand Canyon.
Het moet er een stuk rustiger zijn dan aan de South Rim. Klein nadeeltje, het is wel een behoorlijk stuk uit de richting van de "standaard" route.
Aan de NR ligt maar 1 lodge met meerdere vrijstaande huisjes in het bos. Het terras is voorzien van stoelen en toen wij aankwamen om 16.00 zaten er al allemaal mensen te wachten tot de zonsondergang, die zou om 18.00 zijn....Er kwam er 1 vrij en die heeft Hetty even geprobeerd (foto).
De lodge en zijn terras liggen recht tegen de Rim aan en je kijkt in een meer dan 300 meter diepe kloof. Er ligt een wandelpad naar het uiterst puntje van waar de zonsondergang (en ook opkomst) het best te bekijken zou zijn, naast het terras uiteraard. Wij hebben met zijn 4'n halverwege het pad gezeten en genieten maar.

Foto's
Selfie:)

Hetty die de terrasstoel uitprobeert.

De zonsondergang

En nog 1, iets eerder. 

Huisje, aan de Rim

De geweldige eetzaal van de Lodge 

En de zonsopkomst,

Nu zitten we inmiddels in Kingman, de laatste stop voor onze afsluiting in LA. Daar hebben we voor 3 nachten weer een AirBnB.
Door de keuze voor de North Rim hadden we vandaag een neto autotijd van 6 uur...een pittige rit.
Eerst een kleine 200 km dezelfde weg terug als gisteren heen..kinkt een beetje om, en dom, maar die North Rim is echt maar met 1 weg te bereiken. Gelukkig na het eerste uur ontbeten en de lunch hebben we gedaan in het leuke centrum van Flagstaff. Thnx Erki!
Laatste 2 uurtjes gingen snel met de cc op 80mile.
Nu zitten we in de Ramada Inn die volledig in het teken staat van Route 66, waar we morgen een stuk van gaan rijden. Straks op zoek naar een kleine salade, de lunch was een behoorlijke.

Page,......we komen eraan

Vanochtend wakker worden was toch wel een hoogtepunt van de vakantie zover........en dan natuurlijk niet het wakker worden zelf maar wel het uitzicht wat we voorgeschoteld kregen.

Op de foto's staan nog zichtbaar andere huisjes maar daar kijk je als het ware "doorheen" de verte is.

Foto's van het uitzicht bij de zonsopkomst.

Aan de achterzijde van de cabine

En het beeld richting Monument Valley zelf

De zon komt erg snel op en Rik was net te laat. Mogelijk later betere foto's van Hetty. 

Weliswaar met een vest aan hebben we buiten op de veranda ontbeten. Het meegebrachte brood konden we roosteren en de eigen meegebrachte granola met yoghurt en een beetje fruit smaakte verrukkelijk. Het huisje was echt zo goed als nieuw en de douche de beste tot nu toe!

Inpakken en rijden. Het uur tijdverschil toen we Utah in kwamen (klok een uur vooruit) kregen we vandaag terug toen we weer in Arizona waren. De rit zou 2,5 uur duren. Sommige stuken weg zijn kilometers lang 1 rechte streep. De middenstreep en buitenkanten van de weg zijn voorzien van enorme ribbels in het wegdek. We weten het niet zeker maar denken dat, mocht je in slaap vallen, die richels je wel wekken....hopelijk op tijd!

Op het middagprogramma stond nog de beroemde Horseshoebend....een bocht in de Colorado River in de vorm van een hoefijzer.
Maar omdat we inmiddels wel een beetje trek hadden in een bakkie en een slice. Page is een wat groter plaatsje en die hebben vast een SB. En inderdaad, weliswaar inpandig bij de Supermarkt maar toch.
En dan snel op weg naar de "bend". Door een klein foutje van de reisleider, met beetje hulp van de navigatie hoor dat dan weer wel, deed ons een klein uur omrijden...Grrrrr.
Uiteindelijk wel gevonden.
De foto's spreken voor zich, zowel de "bend" als de drukte....als de Amerikaanse voorzichtigheid

Foto's van de Horseshoebend

Echt he, het was een wandeling van niks...

Kalverstraat ervaringen

Wel gaaf, dat moet gezegd...

Nog steeds tijd voor wat extra's en zijn we een hele korte hike gaan doen naar de Hanging Garden.
Een leuke en rustige hike, bijna alleen waren we en dat is toch wel prettig om te ervaren na die gekte eerder op de dag.

Een kleine oase in de woestijn. 

Nog een klein drankje op de berg met uitzicht op Lake Powell !

Het hotel ligt hartje Page en er zit vlak bij een Thai, tijd voor Duck!!

Morgen naar de Grand Canyon maar niet voordat we een Tour door de Lower Antelope Canyon hebben gedaan. Dit hebben we vooraf besproken omdat Rik dit perse wil doen en er met de bonnefooi geen garanties op een plekkie zijn.

Iemand uit de groep is op van de zenuwen? Misschien wel twee zelfs. De duck voor straks en de canyons voor morgen. 

Onderweg naar het diner

Uitzicht 

Gekkigheid 

Monument Valley,....de vraag blijft...kan het nog mooier ?

AVanochtend alweer inpakken....wat gaat de tijd toch snel. De laatste week gaat beginnen.
Nog een lekker ontbijtje, de koelbox invallen met wat wijn, een biertje en dat lekkere spul van tequila en triple sec:)

Monument Valley is het einddoel en onderweg zijn er meerdere landmark om aan te doen. Wij kiezen voor de Valley of Gods, een onverharde weg door een onwaarschijnlijk mooi gebied. Bijna niemand om je heen en veel wisselende vergezichten. Met een beetje fantasie kan je elke berg een naam geven....hebben we niet gedaan.
Een zeer nauwe en steile passage was teveel van het goede voor de gemoedstoestand en daarom zijn we omgedraaid.

Foto's van de Valley of Gods.

Daarna op weg naar de Goosenecks, een paar bochten in een rivier die lijken op??? Yep een Gooseneck. De rivier ligt een paar honderd meter lager en je gelooft je ogen niet........
Omdat we lunch hadden gemaakt hebben we die bij de Goosenecks genuttigd. In de koelbox zat ook nog iced Machiatto en coffee (van SB) dus alles bij elkaar een maaltijd op en van hoog niveau!

Foto's van de Goosenecks.

Zo liggen er dus een paar naast elkaar

Ons einddoel was vlak bij en dat was maar goed ook, de middag liep al naar zijn eind.

Afin, Monument Valley dus.
Het naderen op de snelweg was een erg mooi plaatje. Monument Valley zelf kent maar 1 hike, gelijk aan het begin. De rest van het park is verboden voor wandelaars. Je kan langs een hele berg bergen die allemaal een naam hebben. Overigens denk ik dat onze auto meer fantasie heeft dan de oude indianen die de oorspronkelijke bewoners en naamgevers zijn.
Oorspronkelijke bewoners dus. Die zwaaien de scepter en hebben het alleen recht op exploitatie van, eerlijk is weer eerlijk, een erg mooi gebied.
Er zijn 2 manieren om de Monuments Valley Drive te doen. Met je eigen auto of met een indiaan in een grote 4-wheel drive met plaats voor 12 personen. Denk aan een auto die je ziet bij een safari.
Wij hebben een 4-wheel drive auto, en bij een indiaan kost het 80usd p/p, dus de keuze was snel gemaakt. Het was er zo druk dat een vergelijk met cruisen op de boulevard van Scheveningen snel was gemaakt. Geef ons de rustige Valley of Gods maar.

Foto's van MV

En als hoogte punt, de overnachting in Gouldings Lodge.
Een Lodge heel erg dicht bij MV en een super vet uitzicht op de rode bergen. Een splinternieuw huisje met 2 bedden, 1 in de slaapkamer en 1 in de woonkamer. Complete keuken, veranda met een zitje. Helemaal goed!!

Foto's van de Lodge

en vanaf de veranda!