Moab,..........het wordt vooralsnog niet nog mooier.

Vandaag dus de Arches. Hoop over gelezen en veel goeie verhalen over gehoord. Erki zegt al dat de Delicate Arch niet mag ontbreken. Die kan je overdag natuurlijk bekijken maar hij (of is het zij?) moet bij de ondergaande zon op zijn allermooist zijn.

De wandeling naar de Delicate Arch is ongeveer 2,5 uur op en neer, alternatief is om wat verderop langs de weg bij een uitkijkpunt deze Arch te bekijken. Je bent dan niet heel dicht bij maar hij is wel goed zichtbaar.

Dit laatste hebben wij aan het eind van de middag gedaan. Hij is idd mooi, maar we zijn niet in katzwijm gevallen.

We hebben vandaag veel gezien en gedaan en dat is allemaal minstens net zo mooi geweest als dus de Delicate Ach. Oké dan, maar we zitten in het verhaal al aan het eind van de middag. 

Beter bij het begin beginnen.

Bij de ingang stond een lange rij met medebezoekers. Gelukkig hebben ze hier vaker met bezoekers te maken dus haalden ze de auto's met een parkenpas er tussenuit die de short-cut kregen, en die pas hebben we en konden we snel door, een mazzeltje dus.

Bij binnenkomst zijn we als eerste naar de "Balanced Rock" gegaan. Rete druk maar goed te doen. Je hoeft om deze BR te bekijken geen hike te doen, de parkeerplaats is vlak bij.

Gaaf ding hoor maar als je goed om je heen kijkt zijn er nog meer van dit soort rotsen, alleen ff wat minder toegankelijk.

Foto's van de Balanced Rock

Daarna "snel" door naar de Windows (South en North) en de  Double Arch. Daar was het 1 groot gekkenhuis en was het vechten voor een parkeerplekkie wat we uiteindelijk gevonden hebben.

Deze 2 (eigenlijk 4) Arches hebben we erg indrukwekkend gevonden. De paden naar de Arches zijn grotendeels geplaveid. Maar er is ook een "primative trail" om de Arches heen. En echte durfal's als wij zijn doken we direct de primative trail op. Binnen een paar tellen ben je dan "alleen op de wereld" en daar hebben we echt heel erg van genoten. Waarschijnlijk was de Delicate Arch hierdoor dan ook voor ons minder indrukwekkend.

Foto's van de Windows en de Double Arch

Wat huisvlijt van Rik

En een mooi plaatje van R&H

Twee dames vonden het zo'n mooi plaatje dat ze graag wilden dat (r)ik hen ook zo zou vastleggen....de foto heb ik niet gezien maar hij zal vast gelukt zijn.

En dan op naar het hoogtepunt, de drukst bezochte plek van het park. De Double' O Arch in Devils Garden. Bij aankomst op de P bleek dat ook vandaag deze Arch zeer in de belangstelling stond. Geen parkeerplek voor ons. Iets terug op de weg was nog een P waar wel plek was.....alleen was die P voor de mensen die daar gingen picknicken en niet voor de wandelaars. HaHa, wij hadden brood meegenomen voor de lunch, dus met een gerust hart parkeren...toch? Dat we daarna alsnog naar Devils Garden gingen wist niemand!

Om naar de Double O te gaan is er een begaanbaar pad maar ook opnieuw een primative trail. In de beschrijving werd aangegeven dat er over een richel geklommen moest worden. R&S gingen de uitdaging aan en namen deze trail. R&H zouden de "normale" route nemen. We zouden elkaar weer ontmoeten bij de auto. 

Het eerste stuk van de trail loopt iedereen hetzelfde en na ongeveer 1 mile is er een spitsing. R&S zoals gezegd dus richting de richel (dat was rechtsaf) en R&H dus linksaf. 

Het eerste stuk van de PT was erg eenvoudig maar gaande weg werd het toch wel lastiger. Het pad ging verder in de bedding van een creek waar we op een gegeven moment op een zeer lastige passage stuiten. Een grote plas modder met links en rechts rotswand die niet te belopen was. Door het water dan? Dacht het niet, met een paar dikke boomstammen en een goed evenwicht is het gelukt droog over te stekken.

De modderpoel

Vervolgens door de creek verder. Inmiddels hadden we geen andere wandelaars meer in beeld behalve een dame die deze trail al zeker 10 keer gelopen had, ze kwam uit Utah.

Deze dame kon niet voorkomen dat we verkeerd liepen (de trail is niet bewegwijzerd)....na wat zoeken uiteindelijk toch weer "on track" gekomen. Na wat lastig "kruip en sluip door" kwamen we bij de richel. Nu moet (r)ik eerlijk zeggen, dat zag er angstig uit. (R)ik heeft in de Ardennen in zijn stoere mannentijd best wat gedaan in de bergen maar deze richel omhoog klimmen was op zijn minst een forse uitdaging te noemen. Maar wie A zegt moet B zeggen dus omhoog, toch? 

Sylvia vroeg zich (begrijpelijk) af of dit nu echt wel de bedoeling was. De dame in kwestie was nog bij ons en verzekerde ons dat dit de juiste weg is. Zonder de hulp van Rik had ze, denken wij, nooit de eerste rots behaald maar dat terzijde. Nadat we haar op weg hebben geholpen en ze uit zicht verdween waren wij aan de beurt. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn omgekeerd en onze onderbroeken staan nu in de Biotex........

Naderhand bijkt dat R&H aan de andere kant van deze klif , vanaf de "makkelijke" kant verwonderd hebben staan te kijken dat R&S daar van af zouden moeten komen.

Een paar foto's.

Hierlangs moesten we dus omhoog

Blijkt dat R&H ook een stuk van de primative trail hebben gelopen en hebben hier ook van genoten. het uitzicht heeft geen naam maar dat hoeft ook niet om indrukwekkend te zijn.

Op de weg terug nog een stop gemaakt op de Park Avenue view en die was met de, al laagstaande, zon opnieuw erg indrukwekkend. Veel mensen met foto apparatuur in de aanslag voor de sunset. Wij vonden het welletjes en zijn nog ff gaan shoppen en naar de supermarkt gegaan.

Zomaar nog wat foto's

En dit plaatje is van de weg terug, vlak bij ons huis. Het rood op de foto haalt het niet bij de werkelijkheid.

Wat foto's van wat minder bekende rotsen.

De Playmobiel

De Dikrock

Voor nu, de Arches hebben Bryce niet verslagen.
Morgen de Canyonlands, en weer de vraag, kan het nog mooier?

Nog een gepikte foto over de drukte bij Delicate Arch. Vanaf ons (ver weg gelegen) viewpoint konden we de aankomende mensen al positie zien kiezen.